കച്ചിത്തുരുമ്പ്

പറന്നുകളയുമോ എന്നാ പേടിയില്‍
കുട്ടികളെ
ആകാശത്തെക്കുറിച്ച്
ഒന്നും പഠിപ്പിച്ചില്ല

കാണാന്‍ ഓടിപ്പോയാലോ
എന്നോര്‍ത്ത്
ചരിത്രം കടന്നുവന്ന വഴിയില്‍
തിരിതെളിയിച്ചില്ല

കരഞ്ഞ് കണ്ണുകലങ്ങി
ഇളംമൊഴികള്‍ മുഷിഞ്ഞ്
തളര്‍ന്നുപോവുമോ
എന്ന ആധിയില്‍
ജീവിതം പേറുന്ന നോവുകളെ
പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ല

ഏതു നേരത്തും പരന്നുപോകാവുന്ന
നാല് ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍,
കാലുകള്‍ കുഴഞ്ഞാടുന്ന
മരബെഞ്ചിനു മീതെ,
ഒച്ചയനക്കങ്ങളേതുമില്ലാതെ
ഒരു ഇരുത്തം മാത്രം
എത്രയോ മാസങ്ങളിലെ സിലബസ്

തോളോട് തോളുരുമ്മി
ഒന്നാടി രസിക്കാന്‍ പോലും
വിട്ടില്ലല്ലോ
ഞാനീ പിഞ്ചുപൈതങ്ങളെ

തലയെണ്ണാന്‍ വരുമ്പോള്‍
തെറ്റിക്കുറഞ്ഞ്‌, പണിപോയാലോ...?

ഇനി ഓരോ കുട്ടിയും
അച്ചടക്കമുള്ള
ഓരോ അരിമണിയാവുമോ.

ഒരുക്കം

മുങ്ങിച്ചാകാന്‍
തുടങ്ങുമ്പോള്‍
കയ്യില്‍ തടഞ്ഞതാണ്
നിന്റെ പ്രണയം

കൂടുതല്‍ ആഴങ്ങളിലേക്ക്
എത്ര വേഗത്തിലാണ്
അതെന്നെ
കൊണ്ടുപോയത്.

വരം

പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും
തിരിച്ചെടുത്ത ദൈവം
ഒരുനാള്‍ മനസ്സലിഞ്ഞ്‌
ഏതെങ്കിലും
ഒരിന്ദ്രിയം
വെച്ച്തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു

നാട്ടുകവലയില്‍വെച്ച്
ആളുകള്‍ മുഴുവന്‍
നോക്കിനില്‍ക്കെ,
കൊള്ളപ്പലിശക്കാരന്‍
രാവുണ്ണിയേട്ടന്‍
ഉരിച്ചുകളഞ്ഞ 
പുറംതൊലിതന്നെ
ചോദിച്ചു അയാള്‍ .

ചതി

ഒഴുക്ക് നിലച്ച്

മരിക്കുന്നതിന്

തൊട്ടുമുമ്പ് 

പുഴ

വഴികളോട് മന്ത്രിച്ചു.

'സമുദ്രത്തെ കാണുകയാണെങ്കില്‍ 

ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു എന്ന് 

അറിയിക്കണം'

അപ്പോഴേക്കും 

മണല്‍തരികള്‍ 

മരുഭൂമികളുമായി

രഹസ്യസംഭാഷണം 

ആരംഭിച്ചിരുന്നു.

ഭയഭക്തി

അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള
നടപ്പാതയില്‍
ഒറ്റക്കാലന്‍ യാചകനും
തടിച്ച ഉടലുള്ള ഭണ്ഡാരപ്പെട്ടിയും

കയ്യില്‍ ആകെയുള്ളത്
ഒരു ഒറ്റരൂപാനാണയം.

ദൈവത്തിന് നെയ്യായ്
കത്തുന്ന പന്തത്തിന്‍ ചൂടേറ്റി
ഭിക്ഷുവിന്‌ അന്നമായ്
എരിയുന്ന വയറിന്‍ വിശപ്പാറ്റി

ആര്‍ക്ക് നല്‍കണം?

ആയിരം കൈകള്‍
ചോരക്കൊതിയടങ്ങാത്ത നാവ്
തീക്കണ്ണുകള്‍ ദുര്‍മന്ത്രങ്ങള്‍
ആയുധപ്പുര പടയാളികള്‍

ഹൊ ഭയങ്കരം!

ഒറ്റക്കാല് കൊണ്ട്
ഇവനെന്നെ
എന്ത് ചെയ്യാനാ

ഒരു രൂപ
ഈശ്വരന്.

പഴുത്

വീട് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോള്‍
വാതിലുകള്‍
താഴിട്ട് പൂട്ടുന്നത്,
അകത്തേക്ക് ആരും
കയറാതിരിക്കാനുള്ള
ജാഗ്രതയല്ല

മുറിക്കുള്ളില്‍
അഴിച്ചുവെച്ച
നമ്മുടെ മുറിവേറ്റ ജീവിതം
വഴിയിലിറങ്ങി,

ആളുകള്‍
കാണാതിരിക്കാനുള്ള
സൂത്രപ്പണിയാണ്.

വിലക്ക്

വടകര 

പുതിയ സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും 

ചായ കുടിക്കാനാ 

ചായ കുടിക്കാനാ എന്ന് 

ശബ്ദം താഴ്ത്തി കരഞ്ഞ്

ലേശം ബുദ്ധിക്കുറവുള്ള സുരേഷ് 

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ കയറും 

തലമൂടിതട്ടമിട്ട്

പോസ്റ്റ്‌കാര്‍ഡ് വണ്ണത്തില്‍

രേഖപ്പെടുത്തിയ 

നൊമ്പരങ്ങളുമായ്‌

ഉമ്മയും ബാപ്പയും കിടപ്പിലായ,

ഭര്‍ത്താവുപേക്ഷിച്ച,

രണ്ട് ചെറിയ മക്കളുള്ള 

സെലീന 

പയ്യോളിയില്‍ നിന്നും 

വീട് വെക്കാനുള്ള കൊതിയോടെ 

ചില്ലറത്തുട്ടുകള്‍ തിരയും

കൂപ്പില്‍ 

പണിയെടുക്കുമ്പോള്‍ 

അബദ്ധത്തില്‍

മരം വീണ് തകര്‍ന്ന മുതുക് 

ഓപ്പറേഷന്‍ ചെയ്ത്

നേരെയാക്കാമെന്ന

പ്രതീക്ഷയോടെ 

കൊയിലാണ്ടിയില്‍ നിന്നും 

കറുത്ത, ഉയരം കുറഞ്ഞ 

പേരറിയാത്ത ഒരാള്‍ 

ചിരട്ടവീണമീട്ടി 

അടിപൊളിപ്പാട്ടുകള്‍ പാടി 

പത്ത് വയസ്സില്‍ താഴെമാത്രം പ്രായമുള്ള 

ഒരു തമിഴ് പയ്യന്‍ 

കോഴിക്കോട് നിന്നും.

എല്ലാവരും 

കയറിയ ഇടങ്ങളില്‍ തന്നെ 

ഇറങ്ങും,

നാണയക്കിലുക്കങ്ങളില്‍ മുഴുകി 

ആഗ്രഹങ്ങളോട് അടുക്കും 

ഇവര്‍ക്കിടയില്‍ 

ദുരിതങ്ങള്‍ അച്ചടിച്ചുവെച്ച

മഞ്ഞക്കാര്‍ഡോ,

അവയെ 

ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചുപറയാന്‍ 

കനത്ത ചങ്കൂറ്റമോ ഇല്ലാതെ,

ചായകുടിക്കാതെയും

വീട് നിര്‍മ്മിക്കാനാവാതെയും

പാട്ടറിഞ്ഞിട്ടും പാടാതെയും

മുതുകൊടിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുമായ്‌

വിഫലമെന്ന് ഉറപ്പുള്ള 

യാത്രയിലുടനീളം 

ഞാന്‍ തലകുനിച്ചിരുന്ന്‍

വിയര്‍ക്കും 

എല്ലാവരും 

കയറിയ ഇടങ്ങളില്‍ തന്നെ 

ഇറങ്ങും,

നാണയക്കിലുക്കങ്ങളില്‍ മുഴുകി 

ആഗ്രഹങ്ങളോട് അടുക്കും.